crystal report โคตรยาก

มาบอกหน่อย


ยากจัด

เมื่อวานเสาร์ไปทำบุนมาด้วย ลืมบอก

ข้อคิดดีๆ (2) โดย ว.วชิรเมธี



ความไม่ประมาทเป็นทางแห่งความไม่ตาย
ความประมาทเป็นทางแห่งความตาย
ผู้ไม่ประมาทไม่มีวันตาย
ผู้ประมาทไม่ต่างอะไรกับคนที่ตายแล้ว
กวีบทนี้ทำให้พระเจ้าอโศกเปลี่ยนจากกษัตริย์ที่ดุร้ายมาเป็นชาวพุทธชั้นนำ



ชีวิตแสนสั้นอยู่กันไม่นานก็ลาจาก
ชีวิตเหมือนน้ำค้างสดใสในยามเช้าพอยามสายก็หายไป
ชีวิตเหมือนพยับแดด มองไกลๆเหมือนมีตัวตนน่าสนใจ
แต่พอเข้าไปใกล้กลับเหมือนแต่ความว่างเปล่า



นิ้วทั้ง 5 ไม่เท่ากันฉันใด ความสามารถของแต่ละคนมีไม่เท่ากันฉันนั้น
ธรรมชาติต้องการสอนให้เราอยู่ร่วมกันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย
บางสิ่งที่เขาขาดเราอาจมี
บางสิ่งที่เขาดีเราอาจด้อย
เราเกิดมาเพื่อเติมเต็มกันและกัน



ในใจเรามีทั้งตัวสร้างและตัวเสื่อม
ตัวสร้างคือธรรมมะ ตัวเสื่อมคือกิเลส
เวลาอยากทำอะไรดีๆนั่นคือบทบาทของตัวสร้าง
แต่ในขณะที่เราอยากทำดีกลับรู้สึกว่าไม่ควรจะทำ
นั่นคือบทบาทของตัวเสื่อม




วิกฤตมีเพื่อพิสูจน์ปัญญา ปัญหามีเพื่อพิสูจน์ความสามารถ
สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตเราล้วนมีความหมาย
ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นมาอย่างว่างเปล่า
ถ้าใช้ปัญญาพิจารณาอย่างลึกซึ้ง
จะเห็นคุณค่าของทุกสิ่งที่เข้ามาในชีวิต




น้ำที่ไหลแรงที่สุดคือน้ำใจ
น้ำใจที่ปรารถนาจะช่วยคน
ทำให้คนจำนวนมากข้ามน้ำข้ามทะเลไปช่วยเพื่อนมนุษย์
ที่ตกยากได้อย่างไม่กลัวเหนื่อยล้า
พรมแดนของประเทศก็ไม่สามารถขัดขวางน้ำใจคน




ไฟจากเตาเผาไหม้มีแค่บางเวลา
แต่ไฟกิเลสเผาไหม้อยู่ในใจตลอดเวลา
ไฟที่ร้ายแรงที่สุดจึงเป็นไฟแห่งกิเลส
กล้องที่ส่องได้ไกลที่สุดคือ กล้องปัญญา
ที่ส่องทะลุทะลวงไปถึงอดีต ปัจจุบัน และ อนาคต




ยังคิดถึงเหมือนเดิม..น้องรุตม์

นรุตม์พรุ่งนี้บ้านยายทำบุญ

เอ้ยยยยย คิดถึงนะเฟ้ยยยย

รุตม์จะถึงวันเข้าพรรษาแล้วอย่าลืมไปทำบุญเน้อ

ดูแลคุณพ่อคุณแม่ด้วยเน้อ....

คิดถึงได้อีก..

คิถุงพี่จัง

ซึ้งค่ะ

สุ้ๆๆๆ

เฮ้อ รุตม์ คัดภาษาจีนเหนื่อยจัง เหล่าซือ สั่งอย่างกะจะไม่สั่งอีกงั้นอ่ะ

เฮ้อ ท่องบทสนทนาอีก เป็นกอง เฮ้อ

มาบ่นๆ


คิดถึงรุตม์ นะจ๊ะ

คิดถึงนะ..

คิดถึงเสียงกลองของรุตม์จัง

ตอนนี้ต้องทำงานแสตนด์ของมหาลัย

คิดถึงตอนที่มีรุตม์ช่วยคิดลายน์กลองด้วยจัง

อะไรๆมันคงง่ายก่านี้เนอะรุตม์เนอะ^^"

ข้อคิดดีๆ โดย...ว.วชิรเมธี


คนใกล้ชิดเป็นศัตรูแม้กำแพง 7 ชั้น ก็ป้องกันไม่ได้ ..
ศัตรูที่มาจากภายนอกต่อให้ยกมาถึง 9 ทัพ เราก็มองเห็นและเตรียมตัวทัน ...
แต่ศัตรูที่มาจากคนในด้วยกันคือศัตรูที่อันตรายที่สุด..
เพราะเรามักมองไม่เห็น และไหวตัวไม่ทัน...




ไม่มีแรงใดเสมอด้วยแรงกรรม ...
แรงฟ้ามนุษย์แก้ได้ด้วยสายล่อฟ้า ..
แรงน้ำมนุษย์แก้ด้วยการเปลี่ยนเส้นทางหรือสร้างกำแพงกั้นน้ำ...
แรงพายุมนุษย์แก้ได้ด้วยการปลูกป่า..
แต่แรงกรรมมีแต่ต้องก้มหน้ารับโดยส่วนเดียว...




อยู่คนเดียวจงระวังความคิด .
อยู่กับมิตรจงระวังวาจา ..
อยู่กับมารดาบิดาจงระวังการปฏิบัติตน .
ถ้าคิดไม่ระวังจะกลายเป็นคิดฟุ้งซ่าน ..
ถ้าพูดไม่ระวังมิตรจะเข้าใจผิด.
ถ้าปฏิบัติไม่ดีต่อมารดาบิดาจะเป็นการสร้างบาปให้ตนเอง..





อยากโชคดีไม่ใช่ไปหาวิธีลอดท้องช้าง....
แต่อยากโชคดีเริ่มกันที่การมีสติปัญญาในการดำเนินชีวิตประจำวัน
ขอเพียงมีปัญญาโชคดีก็ไหลเข้ามาไม่ขาดสาย ...
แต่ถ้าไร้ปัญญาโชคร้ายจะไหลเข้ามาเหมือนห่าฝน




อ่านหนังสือเล่มนอกมากมายอาจทำให้รู้จักใครทั่วทั้งโลก
แต่ไม่รู้วิธีดับทุกข์ในใจตัวเอง ..
ส่วนการอ่านหนังสือเล่มใน
แม้ทำให้ไม่รู้จักใครอย่างกว้างขวาง ...
แต่นำไปสู่การรู้จักตนอย่างลึกซึ้ง ดับทุกข์ได้อย่างเด็ดขาด




ในตัวเรามีทั้ง 3 ฤดู ..
เมื่อความโกรธเข้าครอบงำจิต ..
ใจร้อนเป็นไฟดั่งฤดูร้อน
เมื่อใดความโลภเข้าครอบงำอยากได้..
จิตใจก็เพลิดเพลินเหมือนฤดูฝนเย็นฉ่ำ
เมื่อใดความหลงเข้าครอบงำจิตใจ ..
ก็มืดมนไหวสะท้านเหมือนเดินอยู่กลางฤดูหนาว..






คิดถึงเหมือนเดิม...น้องรุตม์

หวัดดีน้องรุตน์

วันนี้เหนื่อยมากเลย สอบmidterm

แต่พยายามนึกถึงรุตน์นะ จะได้มีกำลังใจสอบ

คุณพ่อคุณแม่ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

อ่านคอมเม้นแกแล้วก็ดีใจแทนแก มีแต่คนคิดถึงรุตม์นะ มากมายเลยด้วย พี่เองก็ยังคิดถึงเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่บางทีมีทุกข์ก็ไม่อยากมาเล่าให้น้องฟัง ให้มันหายก่อน แล้วพี่ก็จะมาหา อย่างที่น้องปูว่านั้นแหล่ะ โลกนี้มันอะไรก็ไม่รู้ เราไม่ผิด แต่ต้องกลับไปง้อไอ้คนที่มันผิด แต่ไม่รู้จักคิดว่ามันผิด ไอ้เราก็ได้แต่ทำใจ เพราะว่าไม่อยากเสียเพื่อน แต่ก็อีกแหล่ะ ช่างมันดีกว่า เริ่มเข้าใจโลกเข้าไปทุกวัน หาความสุขใส่ตัวเองให้ได้มากที่สุด เท่านั้นพอ คิดแบบนี้แล้วสบายใจขึ้นเยอะนะครับ รักน้องเสมอนะ คิดถึงทุกวันแหล่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะครับ ไม่รู้รุตม์จะอ่านคอมเม้นพี่บ้างไหมน้ออออ รักแกนะครับ

โลกนี้ไม่แฟร์เลยเนอะ
บางทีก็เบื่อทุกอย่างเลยรุตม์
ไม่ได้ดั่งใจเลย
เฮ่อออออออออออออออออออออ

รุตม์~~~~~~~~~~~~~!!
ตอนนี้อยู่ลอนดอนล่ะ กรี๊ดมาก มาถึงเมื่อคืน
แต่ดันป่วย วันก่อนไปคอนเสิร์ตแล้วแม่งตากฝน
ตอนนี้แบบป่วยสุดๆอ่ะ ไข้ขึ้นทั้งวัน ไม่ได้ไปไหนเลย
เด๋วพุ่งนี้ไปปารีสห้าวัน แล้วค่อยกลับมาลอนดอนต่อ
^^
จะเที่ยวเผื่อน๊ะ

หนูจะทำตามที่คุณพ่อบอกนะค่ะ

หวัดดีรุต

น้องสบายดีสินะ..มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้ว

มีแต่คนทางนี้แหละที่เจอแต่เรื่องแย่ๆ

พี่มันเป็นคนนิสัยเสีย
ตรงที่ชอบแวะมาหาน้องก็ตอนที่รู้สึกแย่นี่แหละ
..........
ไม่รู้จะใช้ชีวิตที่เหลือยังไง
เหนื่อย


สักวันพี่จะตามรุตไป